Rakazo incelemesi: kendi bilgisayarlarına sahip, sürekli açık botları self-hosting ile çalıştırmak

Bizim geliştirdiğimiz Rakazo, bu listedeki çoğu ajandan farklı bir yapıya sahip. Makinenizde tek bir asistan yerine, her birinin kendi sohbetleri, hafızası, rutinleri ve host’unuzda değil bir konteynerde yaşayan bir bilgisayarı (tarayıcı, terminal ve masaüstü) olan birkaç kalıcı bot çalıştırıyor. Apache-2.0 lisanslı, Ağustos 2026’da yayımlandı, 8 Kasım’da kontrol ettiğimizde 7.538 GitHub yıldızı vardı ve kendini beta olarak tanımlıyor. Onu buradaki her şeyle aynı kontrol listesine tabi tutuyoruz; bu inceleme onu kendiniz çalıştırmakla ilgili.

Kimler için uygun

Rakazo, siz yokken tekrarlayan işleri yapan botlar isteyenlere uygun: her sabah gelen kutusunu ayıklayan bir bot, bir depoyu izleyen bir bot, haftalık bir rapor hazırlayan bir bot. Dizüstünüzde tek bir sohbet arkadaşı istiyorsanız ihtiyacınızdan fazla bir sistem. Tek bir binary değil, veritabanı ve worker’ı olan bir web uygulaması; kurulum da bunu yansıtıyor.

Kurulum: tek betik, tamamen Docker

README’deki kurulum, Compose eklentili Docker Engine, curl ve OpenSSL gerektiriyor. Klonlama yok, Node yok:

mkdir -p rakazo && cd rakazo &&
curl -fsSLO https://raw.githubusercontent.com/elie222/rakazo/main/infra/compose/install-images.sh &&
bash install-images.sh

Betik Compose dosyalarını indiriyor, rastgele gizli değerlerle bir .env yazıyor ve her şeyi başlatıyor. Ardından http://127.0.0.1:5173 adresini açıyor, bir hesap oluşturuyor ve bir model bağlıyorsunuz. Betiği yeniden çalıştırmak mevcut .env dosyanızı koruyor; bu da yükseltmeleri daha az stresli hâle getiriyor.

Dizüstünüz kapalıyken de çalışmaya devam eden botlar için aynı kurulum aracı bir VPS üzerinde çalışıyor: --prepare-only yapılandırmayı yazıyor, siz alan adınızı ayarlıyorsunuz ve 5173 portunun önüne HTTPS koyuyorsunuz (production kılavuzu Caddy’yi ve host sağlamlaştırmayı ele alıyor). Masaüstü ve mobil uygulamalar daha sonra kendi sunucunuza bağlanabiliyor. Ayrıca yığını yerelde Docker’da çalıştıran bir masaüstü uygulaması ve bir Railway şablonu da var.

OpenClaw veya Hermes Agent ile karşılaştırıldığında daha fazla hareketli parça var (Postgres, bir worker, web uygulaması), ama kurulum aracı çoğunu gizliyor. Bedeli daha sonra ortaya çıkıyor: yedeklenecek ve izlenecek daha fazla şey var.

İzolasyon: botun bilgisayarı sandbox’ın kendisi

Self-hosted bir kurulumda her botun bilgisayarı varsayılan olarak, sanal bir ekranı ve tam bir Chromium’u olan yerel bir Docker konteyneri. Docker bilgisayarları belgesi kutudan çıktığı hâliyle sınırlar koyuyor: bilgisayar başına 2 GB bellek, 2 CPU ve 2.048 süreç; hepsi ayarlanabilir. Yani OpenClaw veya Hermes’in varsayılanlarının aksine, ajanın shell’i ve tarayıcısı hiçbir zaman host’unuzda çalışmıyor.

Aynı belgeden iki dürüst uyarı. Birincisi, bu konteynerleri yönetmek için bir supervisor servisi Docker soketini tutuyor; bu, Docker host’unun kontrolüne eşdeğer. Host’ta dışarıya açık değil ve kendi token’ını gerektiriyor, ama korunması gereken bileşen bu. İkincisi, siz harekete geçene kadar bilgisayarların ağı kısıtlanmıyor: onları yerel ağınızdan ve bulut metadata uç noktalarından uzak tutmak, bir host güvenlik duvarı betiği çalıştırmayı gerektiriyor; varsayılan auto çıkış trafiği ayarı da bunu algılıyor (ya da betik olmadan bilgisayarları reddetmek için SANDBOX_COMPUTER_EGRESS=restricted ayarlayın). Bir bulut VM’inde bu adımı atlamayın.

Hiç konteyner çalıştırmamayı tercih ederseniz, bilgisayarlar bir API anahtarıyla uzak bir sandbox sağlayıcısında da çalışabiliyor.

Onaylar

Onaylar bir yapılandırma dosyasında değil, uygulamada ayarlanıyor. Ask, botun bir şeyi değiştiren her işlemden önce sormasını sağlıyor; Auto, göreve uygun eylemleri geçirmek ve geri kalanı sormak için ayrı bir onay modeli kullanıyor; Never ask ise her şeyi çalıştırıyor. Onay istekleri sohbette kartlar olarak görünüyor ve bir aracı veya siteyi yeterince gördükten sonra kalıcı olarak izin verebiliyorsunuz.

Telemetri ve gizlilik

Self-hosted bir kurulum, operatör yapılandırmadıkça ürün analitiği veya hata raporu göndermiyor; masaüstü uygulaması ise uygulama güncellemelerini kontrol ediyor. Ollama veya LM Studio üzerinden yerel bir modelle, botun kendisinin gezindiği yerler dışında makinenizden hiçbir şey çıkmıyor.

Modeller ve maliyet

Modeli bot başına seçiyorsunuz: mevcut bir Claude veya ChatGPT aboneliği, bir API anahtarı (Anthropic, OpenAI, OpenRouter, Grok) ya da yerel modeller. Self-hosting ücretsiz. Dikkat edilmesi gereken maliyet donanım: her aktif bot bilgisayarı çalışan bir masaüstü ve tarayıcı demek ve her biri varsayılan olarak 2 GB’a kadar bellek kullanabiliyor; bu yüzden sunucuyu aynı anda çalışmasını beklediğiniz bot sayısına göre boyutlandırın.

OpenClaw veya Hermes’ten geçiş

Rakazo, bir ~/.openclaw veya ~/.hermes klasöründen ya da yedeğinden bir ajanı içe aktarabiliyor. Neyin aktarılacağını siz seçiyorsunuz: talimatlar, hafıza, skill’ler, MCP sunucuları ve zamanlanmış işler (duraklatılmış olarak geliyor). API anahtarları yalnızca kutucuğu işaretlerseniz okunuyor.

Hâlâ pürüzlü olanlar

Beta aşamasında ve sık sürüm çıkıyor, bu yüzden değişiklik bekleyin. Telegram, WhatsApp ve iMessage yalnızca self-hosting yaptığınızda kullanılabiliyor ve sohbet uygulamaları kısa bir liste (Slack, Telegram, WhatsApp, iMessage, SMS ve Feishu); OpenClaw’da ise 29 kanal var.

Nasıl karşılaştırılıyor

En geniş kanal desteğine sahip tek bir kişisel ajan için OpenClaw daha basit. Çok daha küçük bir kod tabanında ajan başına konteyner tasarımı için NanoClaw’a bakın. Ruh olarak en yakın olan, ajanına kendi Docker Linux çalışma alanını veren Agent Zero. En iyi self-hosted AI ajanı derlememiz onları yan yana koyuyor.

Sonuç

Rakazo, varsayılan olarak açık izolasyon ve telemetri olmadan, kendi başına çalışan bir bot ekibi için tasarlanmış. Sunucunuzdan tek süreçli bir ajandan daha fazlasını istiyor ve hâlâ beta. Sürekli açık, çok botlu bir çalışma istiyorsanız göz atmaya değer; sohbetlerinizde tek bir asistan istiyorsanız başka bir yerden başlayın.